Coachen met tekeningen: zo geef je structuur aan een gesprek dat alle kanten op schiet

Je coachee zit op zijn praatstoel. Over wat hij wil, wat hij al geprobeerd heeft, waar hij steeds weer tegenaan loopt. Het wordt een brij van woorden. Alles door elkaar. Je wilt structuur aanbrengen, maar elke interventie voelt als onderbreken.

Er is nog een andere manier. Eentje die niet stuurt, maar ruimte maakt.

Teken wat je hoort

Pak een stift en begin te tekenen terwijl je luistert. Geen kunstwerk. Gewoon een vierkant voor de huidige situatie. Een vierkant voor de gewenste. Pijlen voor wat al geprobeerd is. Een streep bij de belemmeringen.

Terwijl je coachee praat, geef je alles wat gezegd wordt een plek op papier. Dit hoort bij nu. Dit hoort bij straks. En dit staat ertussen.

Je hoeft het gesprek niet te sturen. Dat doet het papier voor je.

Het kantelpunt

Terwijl je tekent, gebeurt er iets. Je coachee vertraagt. Hij ziet zijn eigen verhaal terug op papier. Twee blokken, een paar pijlen, wat woorden. Meer is het niet. Maar het effect is groot.

Patronen, die onder die brij van woorden verborgen bleven, worden zichtbaar. Je coachee stopt met vertellen en begint na te denken. Wijst naar het papier. “Dit klopt niet helemaal.” Of: “Hier zit het hem.” Hij corrigeert, vult aan, legt verbanden die hij al pratende niet zag.

Dat is het moment waarop het gesprek zich verdiept. Het beeld doet het werk. Jij hoefde alleen te tekenen.

Waarom dit werkt

Praten is lineair. Het ene woord volgt op het andere. Maar gedachten zijn dat niet. Ze springen, overlappen, spreken elkaar tegen. Als je alleen luistert en samenvat, blijf je in die lijn hangen.

Een tekening doorbreekt dat. Die laat zien hoe dingen zich tot elkaar verhouden. In het moment zelf, terwijl het gesprek plaatsvindt. Dat geeft de coachee iets om op te reageren. Iets om aan te wijzen, te verschuiven, anders te rangschikken. Je activeert een ander deel van je brein. Weg van de woordenstroom, naar verbanden zien.

En het effect werkt nog door na de sessie. Het beeld blijft hangen op een manier die aantekeningen zelden doen. Na het gesprek herinnert de coachee zich de tekening. Hij pakt hem erbij als het thema weer opkomt. Deelt hem misschien met zijn leidinggevende of partner. Zo beklijft wat besproken is nog beter. 

Je hoeft geen tekenaar te zijn

Dit gaat niet over mooi kunnen tekenen. Het gaat om blokken, pijlen en woorden die orde brengen in wat gezegd wordt. Een vierkant, een lijn, een cirkel met een woord erin. Dat kunnen we allemaal tekenen.

Als coach heb je het belangrijkste al in huis: je luistert met aandacht, je observeert en brengt structuur aan. Voeg daar een stift aan toe en je merkt het verschil. Gesprekken verdiepen zich. Inzichten beklijven. En je coachee voelt zich gezien, omdat zijn woorden letterlijk een plek krijgen.

Wanneer heb jij voor het laatst iets getekend tijdens een coachgesprek?